Bu da Bi Tespit Vol 12 !

Çok garip di mi.. Uzun zamandır -ki bu zaman 30 Aralık 2012'den bu yana oluyor- tespit yazısı yazmamışım.. Bir zamanların efsane yazıları ahh ahh gençlik işte.. Uçan kuşta ki detay, yolda geçen kıza 3 sn bakışım, havayı koklayışım deyip uzun uzun yazardım.. Yaşlandık be hacı diyesim geliyo bazen.. Hani bi söz vardır ya sen benden geçtin de ben senden geçemiyorum diye bu blog yazmak da onun gibi bi şey.. Blog beni bıraktı farkındayım ama ben onu bırakamıyorum.. Ne kimse eskisi gibi bi şeyler yazıyo ne ben yazılanları okuyorum.. Önceden elinden tuttuğumuz şeyin şimdi serçe parmağına yapışmışız. Halay misali bi şey bizi çekiyo biz de gidiyoruz. Ne ne zaman duracağımız belli ne nereye gittiğimiz.. 

Başlığı görünce muhtemelen aranızda heyecan yapanlar olmuştur. Çünkü ben bile eskiden böyle bi başlık yazdığımda heyecanlanıyodum.. Düşünsenize ne yazacağını bilen ama heyecanlanan bi blogger.. Aslında kolay kolay da heyecanlanan birisi değilimdir.. Ama itiraf etmeliyim ki heyecanımı hiç bi zaman kontrol edemedim. Çoğu zaman başıma dert açmışlığım da vardır..

Hani arada bi kendime bakıp sorguladığım zaman -böyle de güzel bi özelliğim var- çok farklı şeyler görebiliyorum.. Sebebini bilmediğim bi şekilde korkmadığım şeyler var.. Herkes hızlı araba kullanmamdan şikayetçi.. Aslına bakarsanız ben de şikayetçiyim.. Ama bi günden bi güne kaza yaparım ölürüm diye korkmadım. Zaten genel olarak ölmekten korkmuyorum.. Sonucunu biliyorum zaten bi gün ölcem niye korkayım ki ? Mesela bazen kaptırıyorum sonra hızlı gittiğimin farkına varıyorum.. Aniden önüme bi şey çıksa duramayacağımı da biliyorum.. Ama frene basmak ya da ayağımı gazdan çekmek istemiyorum.. Bi şey orda beni sanki engelliyo.. Trafik canavarı değil merak etmeyin.. Bu şekilde kaç kere kaza atlattım onu bile hatırlamıyorum.. Geçen gün 160 km/h ile viraja girdiğimde arkadaşımın haklı olarak korkmasından, arabada tutunacak yer aramasından sonra biraz biraz kendime geldim galiba.. Haa virajı alamasak zaten öldük bi yere tutunsak da farketmiyo.. Hayır kendi canımı düşünmüyorum tamam da başkasının ne günahı var.. Ama bence yine de iyi biriyim..

Hayatta en çok korktuğum şeylerden biri yanlış anlaşılmak.. Bana en zor işleri ver, git bi kamyon yükü indir de sesimi çıkarmam ama biri beni yanlış anladığı zaman bu civarda yüksek bi bina yok mu moduna giriyorum. Ben iyi niyetli söyledim o da doğru anlasaydı diyemiyorum.. Bi yanlış anlaşılma varsa illa düzelticem. Uykularım kaçıyo, daralıyorum nefes alamıyorum sanki.. Bazen derdimi anlatmaya çalışırken iyice bokunu çıkarıyorum.. Bi yeri düzelteyim derken başka bi tarafı yıksam da bence yine de iyi biriyim.. 

Yanlış anlaşılmayı bi kenara alalım ben yanlış yapmaktan da çok korkarım. Ya şimdi başlayayım bi yeri yanlış olursa düzeltirim diyemiyorum. Bi iş yapacaksam mutlaka bütün detaylarını bilip öyle başlarım. Bi saatlik basit bi iş için bir hafta araştırma yaptığımı biliyorum. Bu özellik mi desem huy mu desem neyse artık bi yandan seviyorum bi yandan nefret ediyorum.. Bazen çok çaresiz kalsam da bence yine de iyi biriyim.. 

İşin kötüsü de ne biliyo musunuz ? Ben kalp kırmaktan nefret ediyorum.. Kim kalp kırmayı sever ki diyeceksiniz şimdi ama vardır oralarda bi yerlerde huysuz, çekemeyen, kıskanç biri.. İnsanların mutsuzluğuyla mutlu olan biri aramızda saklanıyordur.. Bilerek ya da bilmeyerek birini üzmem kendi kendime yapabileceğim en büyük işkencelerden biri.. O zaman yaşadığım huzursuzluğu kolay kolay yaşamıyorum.. Sanki ayakkabımın içinde, yatağımda yorganımda çiviler var ve bana batıyor.. Sanki yediğim her lokma boğazımdan geçerken bıçak gibi kesiyor, midem yediklerimi kabul etmiyor.. Bazen düzelteyim düşündüğümü anlatayım diyorum olay bambaşka bi yerde bitiyor.. Bataklık misali çırpındıkça batsam da bence yine de iyi biriyim..

Bazen karşımdakini sıkıyorum farkındayım.. Bazen sıktığımın o an farkına varıyorum bazen çok sonra.. Ama bi şekilde farkına varıyorum.. O zaman bi ayağımın boşluğa düştüğünü hissediyorum.. Bi çırpınıyorum düşmemek için.. Elimden tutan olursa doğruluyorum. Çıkıyorum düştüğüm çukurdan.. Bazen çıksam da hala o boşlukta olduğumu düşünüyorum.. Belki de düşüyorum.. Her ne kadar çıkmış gibi dursam da çukurlar soğuk oluyo hissediyorum.. Ama bence yine de iyi biriyim.. 

Bazen olmamam gereken bi yerde, olmamam gereken bi kişiyle, olmamam gereken bi kişiymiş gibi hissediyorum.. Her şey yabancı gelmeye başlıyor.. Sanki yemyeşil bir ormanın içinde cıvıl cıvıl seslerin içinde koşarken birden hava kararıyor.. Cıvıl cıvıl kuş sesleri hiç aşina olmadığım seslere dönüşüyor.. Sanki koklamak için tuttuğum dal elimde kalıyor.. Bir başka dala elimi uzatamıyorum.. Korkuyorum yine kırılır diye.. Koşmayı bırakıyor sessizce yürüyorum.. Attığım her adımı korka korka atmaya başlıyorum.. Esen rüzgarla beraber yaprakların sesini dinliyorum.. Sanki birbirlerine bi şey fısıldıyorlar.. Hadi gitsin artık dercesine.. Orman beni kabul etmese de bence yine de iyi biriyim..

Dışardan bakıldığım zaman herkes beni egoist, narsist, megaloman biri olarak tanıyor.. Evet egoistim.. Her atacağı adımda kendine pay çıkaran insanların olduğu bi yerde egoist kelimesinin anlamını onların kanına işlemek, damarlarında akan kanın rengini değiştirmek benim işim.. Narsistim, megalomanım evet... Hatta bu kelimelerin tanımlarına adımı yazdıracak kadar iyiyim.. Düşünsenize bi karşınızda küçük dağları kendi yarattığını sanan bi kaç kişi var. Ya da her şeyi bildiğini iddaa eden biri.. Şaka yapıyor olmalısınız.. Onların aldığı nefesi zehir etmek, tükürüklerini boğazlarında düğümlemek nasıl büyük bi zevk anlatamam.. Ama bence yine de iyi biriyim... 

Son zamanlarda haddinden fazla acımasızım.. Çoğu şeyi kesip atıyorum. Herkese karşı değil tabi.. Ama bazen ben bile napıyorum diye kendime soruyorum.. Çoğu şeye isyan etmeye başladım. Çabuk kızıyorum.. Benim yapabildiğim hızda her iş bitsin istiyorum ya da benim düşünebildiğim kadarını bi başkası da düşünsün istiyorum.. Ama bence yine de iyi biriyim.. 

Haa bi de kötü huylarım var.. Sigara içmiyorum ama bazen içmek istiyorum.. Öylesine yani özentilik başka bi şey değil.. Yalnızlığı hala çok seviyorum ama yalnız kalınca aklıma kötü kötü şeyler geliyo korkuyorum.. Olur olmaz yerlere para harcıyorum.. Kendimi şans oyunlarından tatmin edemeyince daha büyük işlerin peşine koşuyorum.. Ordan kazandığım paradan hiç bi zaman mutlu olmuyorum.. Sevinemiyorum bile.. Bazen 2 tl yatırıp arka arkaya sıraladağım 30 maçlık iddaa kuponunun tutmayacağını bilmek bile beni çok mutlu edebiliyor.. Fakat bi yandan kazandığım para yüzümde bi tebessüm bile oluşturmuyor.. Çok garip di mi.. Ama bence yine de iyi biriyim.. 

Vee evet hala hayatımda bi kız yok.. Ve siz yine bana hayatında biri olmalı artık diyeceksiniz.. Her zaman ki gibi ben yine istemiyorum dicem.. Siz bana şu kız güzel bu kız güzel diyeceksiniz ben yine yok şurası şöyle saçı böyle dicem.. Hayat her seferinde bi başkasını karşıma çıkarsa da ben hep bi başkasının sevgilisini görünce, bu gerizekalı nası sevgili yapmış deyip durucam.. Ve siz yine armudun sapı üzümün çöpü dersen daha çok sorarsın diyeceksiniz.. Ama ben ne armudun sapından ne üzümün çöpünden vazgeçicem.. Ama bence yine de iyi biriyim...

14 yorum:

Ozlem dedi ki...

benim bir arkadasim var insaat sektorunde calisiyor, o da Ankara da. tanissaniza bi yaa. Iyi anlasirsiniz gibi.

Bir İnce Ses dedi ki...

@Özlem : Ben Ankara'da değilim ki :)

Şirvan dedi ki...

Şu yazıda katılmadığım tek nokta yok ve evet bence de sen İYİ BİRİSİN.

Ozlem dedi ki...

hadi ya..niye ben Ankara diye biliyordumki acaba..ilginc:)

-Awi- dedi ki...

iyi biri olabiliten yüksek :P aşk diye bir şey yok zaten sevgili olmasa da olur :P:P

Nil'in Melikesi dedi ki...

Bence de sen iyi birisin :) en cok olmasını istedgin sey ne?hedeflerin hayallerin var mı?düsün olması için cabala bir de dua et kendine anne babanda dua et huzurlu hissetmen için. Kendini bırakma ona iyi bak ;)

Paris in Me :) dedi ki...

Ben şimdi burdaki tespiti anlamadım, kendinin iyi biri olduğunu mu tespit ettin sen şimdi..
Zaten sevgili falan bulursan yadırgarım ben haa, valla alışmışım sen hiç bir kızı beğenmezsin gibime geliyor, oyüzden birini beğenirsen baya baya şaşkınlıktan ölebilirim :)

Bir İnce Ses dedi ki...

@Şirvan : Tespitin doğru olduğundan emindim zaten :p

@Özlem : Bilmem kii hatta defalarca da yazmışımdır Ankara'da falan değilim diye :)

@Awi : Bence de olmadan da oluyor yani.. Örnek : Ben :)

@Nil'in Melikesi : Yaa şimdi en çok olmasını istediğim şeyleri sıralarsam çok uzun bi şey olabilir :)

@Paris : Ne var yani hep kızlardan mı tespit yapıcam bi de kendimi tespit ettim :) Sevgili konusunda ben de derin düşüncelerdeyim nası biri olur ben de çok merak ediyorum :D

morfea dedi ki...

ters köşe ama keyifli bir yazı olmuş.

haa bi de evet bence de iyi birisin... (bi de zekii birisin)

bi de "bu yazıdaki gizli tespiti bulunuz" oynadım ve cevap: "pohpohlanmayı seviyorum" oldu.

sen çok yaşa ve daha sık yaz olur mu?

Bir İnce Ses dedi ki...

@morfea : nesi ters köşe yahu :)))

Hem ben miyim pohpohlanmayı seven ? Yok canım :p

Yalnız ben çok yaşamam galiba öyle düşünüyorum biraz :) tabi bu sana teşekkür etmeme engel değil :)

cips yiyemeyen kız dedi ki...

Okurken istemsizce ben de bazen diye başlayan cümleler kuruverdim.
Bazen kendimi kendi hayatıma yanlışlıkla konulmuş gibi hissediyorum. Sanki kendi hayatımda sonradan çizilmiş bir karakter gibi eğreti duruyormuşum gibi geliyor.

Bir İnce Ses dedi ki...

@Cyk : "Bazen kendimi kendi hayatıma yanlışlıkla konulmuş gibi hissediyorum" Bu ne mükemmel ne harika bi cümledir. Galiba ben de öyle hissediyorum :)

Jennifer Law dedi ki...

Son paragraf diyorum, başka da birşey demiyorum. Bir insan bu kadar mı kendini bilir, tanır ve nasıl bu kadar sevimli anlatabilir. :) bilmem iyi biri misin? Bence bunu ankete aç sen bi. kendine iyi bak.

Bir İnce Ses dedi ki...

@Jennifer Law : Çok sevimliyim di mii :) Görüşürüz :)